X
تبلیغات
رایتل

مکاشفات یک لیلی گمنام

اینجا خودِ خودم هستم

دوشنبه 27 خرداد‌ماه سال 1392 ساعت 13:20

من چه کاره ام؟


بعد از 8 سال که من برای هر روز دوره ریاست جمهوری ا.ن حرص خوردم، کمی امیدوارم ... امیدوارم به جلوگیری از سقوط و انحطاط

در انتخابات شرکت فعال کردم (بسیار خواندم و شنیدم و بحث کردم و در نهایت تصمیم گرفتم با دلایلی که برایم منطقی بود هم رأی بدهم و هم برخی از افراد دودل را تشویق به رأی دادن بکنم ) و اکنون فرد موردنظر من با
رأی جمعی یا سیاست پشت پرده، انتخاب گردید و من نمی‌توانم به طور قطعی تحلیل کنم آینده این انتخاب چیست.  اما در این برهه از زمان گمان می کنم پرسش مهم برای من این است که:


از این به بعد من چه کاره ام؟ وظیفه من چیست؟ من که ادعای ایمان به دموکراسی دارم از این به بعد چه باید بکنم؟


در 8 سال دوره حضور خاتمی با ذره بین، دنبال اشتباهات دولت و نظام بودم و در پایان 8 سال او را با کلی انتقاد و تحریم بدرقه کردم، بدون اینکه واقعا به اشکالات خودم به عنوان یک عضو این جامعه توجه کنم، اما  الان چندسالی است، با ظهور پدیده ا.ن - که فکر می کنم ا.ن چکیده جامعه ماست - و مشاهده آنچه که رخ داد، باور دارم یکی از بزرگترین موانع پیشرفت کشور ما، من و همه آدم‌های این مملکت هستند که به خودشان هیچ توجهی ندارند و هیچگاه رفتارهای خودشان را مورد بررسی و انتقاد قرار نمی دهند.


این بی توجهی از جانب افراد تحصیل کرده یا به زعم خودشان روشنفکر مملکت، بسیار بسیار اسفبار تر است. بی توجهیی که در واقع زمینه سقوط اجتماعی و فرهنگی جامعه ماست. وضعیت فرهنگی ما به شدت در این سال ها افت کرده است. واضح است که مسائل اقتصادی، به شدت در این افت تأثیرگذار است اما خود ما هم در این سقوط فرهنگی مقصریم. اما اکنون با این بینش، می خواهم راهم را به نحو دیگری ادامه دهم.


من می خواهم سمبل آن تغییری باشم که در دنیا و جامعه خودم، آرزویش را دارم


بنابراین از این پس تلاش مضاعف خواهم نمود که:

  • در همه شرایط سعی کنم صادق باشم
  • کتاب های بیشتری بخوانم
  • تحلیل های بیشتری را بشنوم
  • با عقاید و سیاست های مخالفان بیشتر آشنا شوم تا از روی احساسات تصمیم گیری نکنم
  • دانش خودم را در حوزه حفظ محیط زیست، حقوق شهروندی و حوزه های مشابه افزایش دهم
  • قوانین مدنی همانند قوانین راهنمایی و رانندگی را بیشتر مدنظر قرار دهم
  • به اندازه خودم از NGO های انسان دوستانه و خیریه حمایت های مالی و غیرمالی بیشتری بنمایم.
  • از مسخره کردن، پیش داوری، قضاوت عجولانه، برچسب چسباندن و .. در بحث های اجتماعی و سیاسی و اعتقادی خودداری کنم و در واقع به نظر دیگران احترام بیشتری بگذارم.
  • خوش بینی همراه با واقع بینی را تبلیغ کنم
  • سینما و تأتر و محصولات فرهنگی را همچنان در سبد خانوار خود حفظ کنم
  • از دانلود کردن آثار هنری داخلی خودداری کنم
  • به مناطق مختلف کشور خودم بیشتر و بیشتر سفر کنم، با آدم های کشورم ارتباط بیشتری داشته باشم، از حال و روز خودم به آنها خبر بدهم و از حال و روز آنها بشنم
  • در تمام سفرهای داخلی، هرچند محدود نسبت به جمع آوری زباله های پراکنده شده در طبیعت اقدام کنم
  • داوطلب برای کمک و همکاری در محیط خانواده، کار، دوستان و جامعه باشم
  • از تعارفات و تملقات و چاپلوسی به شدت دوری کنم و مخالفت خودم را با کسانی که در حق من نیز چنین کای انجام دهند، مستقیم و صریح بیان کنم


مسلماً هزاران فعالیت مهم دیگر هم هست که من اینجا لیست نکرده ام ولی من تمام تلاشم را می کنم که به اندازه یک انسان، فقط به اندازه یک نفر از دامن زدن به ادامه این روند سقوط فرهنگی و اجتماعی خودداری کنم. از این به بعد سعی می کنم انگشت اتهام را به سمت خودم نشانه روم.