X
تبلیغات
رایتل

مکاشفات یک لیلی گمنام

اینجا خودِ خودم هستم

پنج‌شنبه 7 مهر‌ماه سال 1390 ساعت 14:08

تعلیق!!!!!

وقتی چند روز اینجا سر نمی زنی و وقتی می آیی، میبینی دوستات هرکس به اندازه شناختی که از تو داره، برات یه حس خوب به جا گذاشته یه جریانی از خوشی می آد زیر پوست آدم 

 

 

این روزا کلی حس خوب و بد توی دلم در حال چرخیدن و رقابت با هم هستند ..هنوز نتونستم بفهمم وزنه کدومشون سنگینه تره و در نهایت حس و حال من چیه ..خوب یا بد؟ شاد یا غمگین؟ امیدوار یا نا امید؟  

 

نمی خوام قضاوت کنم یعنی به نظرم در این شرایط نباید خودم رو قضاوت کنم ...  

 

همه این جریان ها دست به دست هم داده اند تا من نتونم بنویسم ..این شامل اظهار نظر کردن برای نوشته های دوستان هم میشه ... من رو ببخشید ... فعلاً باید فقط به خودم باشم تا خودم رو پیدا کنم ... کلی کار دارم که باید بهشون سر و سامون بدم .. در عرض چندماه آینده باید چند تا چیز رو تعیین تکلیف کنم، در نتیجه ناخودآگاه سرم هم شلوغ میشه ....

 

مطمئن باشید زود زود به همتون سر می زنم ولی شاید چراغ خاموش  ... خلاصه اینکه  

 

 

سعادت گرچه کم رنگ است اما ...  

ارادت همچنان باقیست ...