X
تبلیغات
رایتل

مکاشفات یک لیلی گمنام

اینجا خودِ خودم هستم

جمعه 4 شهریور‌ماه سال 1390 ساعت 21:28

کاش ...

کاش دستانت

در گره گیسوانم بند می‌شد

شاید مرا تنها نمی گذاشتی 

کاش در آسمان دلم

اوج می گرفتی

آنگاه که پر گشودی

شاید یکرنگی آسمانم نگاهت را لبریز می نمود 

کاش در اقیانوس کلمات دفترم

لنگرت را بر می کشیدی

و روان می شدی

شاید در تلاطم امواجش

شوریدگی مرا می یافتی 

کاش رودخانه وجودت

در دشت زندگیم جاری می شد

شاید از عطش و بی تابی‌های شبانه ام

اندکی کم می شد 

کاش رویای بودنت

تنها حقیقت زندگی من بود

که چون آب حیات

مرا سرمست از زندگی می نمود 

 

فاطمه