X
تبلیغات
رایتل

مکاشفات یک لیلی گمنام

اینجا خودِ خودم هستم

پنج‌شنبه 29 اردیبهشت‌ماه سال 1390 ساعت 14:41

خسته ام از عرب و عجم شنیدن

 

امروز تو فیس بوک یه بنده خدایی (با عرض معذرت) عکس یه کاسه دستشویی فرنگی انداخته که داخل کاسه نوشته اند "خلیج عرب" بعد هم زیرش نوشته آرزو می کنم همه ایران این عکس رو به اشتراک بگذارند 

 

 

آیا واقعاً این انصاف است؟ این انسانیت است؟ این مرام است؟ این دموکراسی و آزادی بیان است؟ 

 

بر چه اساسی ما برتریم؟ بر چه اساسی عرب ها انسان نیستند؟ چون ملخ می خورند؟ اگر شما هم در آن صحرا زندگی می کردید چه چیز دیگری می خوردید؟ 

 

مگر کشورهای آسیای دور همه نوع حشره و جانور را نمی خورند؟ چرا به آنها ملخ خور نمی گوییم؟ اگر ملخ خوری مایه بی هویتی و ننگ است پس چرا ژاپنی ها و کره ای ها اینگونه هستند؟ 

 

چرا در جریان زلزله ژاپن همه دنیا آنان را تحسین می کند و ما از شرمندگی سرمان را به زیر می اندازیم که بعد از زلزله بم، برخی از ایرانی ها دست اجساد زنان مرده را برای بیرون کشیدن النگو می بریدند و برخی در آن بلبشو تریاک به دیگران می فروختند و ...؟ (من به نقل از شاهد زنده این را گفته ام)

 

 آری در 1500 سال پیش عرب ها به ایران حمله کردند و غارت کردند و بردند و کشتند و وحشی گری کردن. الان هم ما را انگشت نگاری می کنند. آن زمان که گذشته، الان هم ما خودمان اعتبارمان را به اینجا رسانده ایم اینها چه ربطی به عرب ها دارد؟ در  آمریکا هم از ایرانی ها انگشت نگاری می کنند. 

 

الان بسیاری پاسخ می دهند که ما را عقب مانده نگه داشته اند، دولت چنین و چنان است و تاراج می کنند و ...به نظر شما دولت و نظام حاکم چیزی جدا از این ملت و فرهنگ هستند؟ اگر مشکل فقط دولت و نظام است، تضمین می کنید اگر فردا همه اینها کنار بروند، هیچ بی قانونی، کم کاری، دروغگویی، فساد مالی و اداری و بی عدالتی و پارتی بازی و رشوه در این مملکت رخ ندهد؟  

مسلم است که افراط و  تفریط در هر دو سمت پسندیده نیست. من به عدم سرمایه گذاری فرهنگی توسط دولت و نظام، پارتی بازی ها و رانت خواری ها و دامن زدن به بسیاری از بی هرج و مرجی ها باور دارم، اما من اعتقاد دارم همه ما در درون خودمان بخشی از این رذایل اخلاقی را داریم که آنها را نادیده می گیریم و فرافکنی می کنیم.حتی در سطخی بالاتر گمان می کنم اگر بسیاری ما افراد عادی جامعه به پست و مقام بالای سیاسی و حکومتی برسیم ما هم چنین رفتارهایی (خودشیفتگی ها و قبول نداشتن حرف مخالف و ....)از خودمان نشان می دهیم.. 

  

من که داعیه فهم و شعور و کمال دارم برای خودم چه کرده ام؟من که ایرانی هستم و خودم را با شخصیت و دارای اولین متن حقوق بشر می دانم، به کوروش و داریوش می نازم چه کرده ام؟  

 

به نظر شما چنین عکسی که در اول متن به آن اشاره کردم واقعاً نشانه آن فرهنگی است که داریوش در نگاره های پارسه آن را نشان می دهد؟ نگاره هایی که همه نژاد ها برای صلح و دوستی و احترام در پارسه دور هم گرد می آیند و به هم احترام می گذارند. 

 

به نظر من این نشاندهنده خود شیفتگی منِ ایرانی  است. نشانه اینکه من خودم را برتر از تو می دانم. این عین نژاد پرستی است. 

 

فرزندان من با چنین آموزش هایی چگونه می خواهند فردایی بهتر از امروز بسازند؟ من چه چیز بهتری به آنها ارائه می دهم؟

 

 

 هیچ کس برتر از هیچ کس نیست .. حتی کسانی که به دیگران خدمت می کنند و به بشریت سود می رسانند، قابل احترام هستند ولی برتر نیستند 

 

 

 

به نظر من دموکراسی یعنی این ... برابری و انصاف یعنی این